Ulan Nananananaman

Nalimutan kong meron nga pala akong mga panahon na ganito. Yung tipong, maulan tapos yung hangin pumapasok sa bintana ng kwarto ko. At kung hindi ako naglilinis ay nakahiga ako at nagbabasa.
Sa susunod hindi ko na kakalimutan na merong labingdalawang buwan sa isang taon. At sa mga ganitong buwan ko naipapahinga ang utak ko. Importante yun minsan, yung meron kang oras para mag-isa, mag-isip at magpahinga. Hindi lang naman katawan ang napapagod e. Minsan ang utak at puso, kelangan din ng time out.

Advertisements

I love reading your comments!

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s