Naguusap kami ng lola ko kanina habang kumakain. Sabi niya, ang sarap ng gulay apok, bakit di ka nag uulam ng gulay? Ako paborito ko ang gulay, kaya walang pagbabago sa pakiramdam ko. Mabagal ka na nga lang kumilos kasi matanda ka na eh, pero sa isip ko wala pa ding pagbabago. Maaalala mo nalang kapag yun humarap ka sa salamin, yun ka na pala. Yun na pala ang ichura mo..
Tapos napaisip ako, kung ako yung nasa kalagayan niya. Ganito, parang ngayon. Ganito pa rin pero pag harap ko sa salamin, iba na pala ichura ko. Masaya kasi sobrang lakas pa ng lola ko. Pero madyo malungkot kasi kung ako yun, malulungkot ako. Parang pareho pa rin, pero madami na palang nagbago. Ewan. Siguro ako lang yun, kasi hindi pa naman ako matanda at hindi pa ako fulfilled.
Ganun kaya talaga ang pakiramdam ng maging matanda na? Para kang batang kaluluwang natrap sa katawan na hindi sayo?

Advertisements

I love reading your comments!

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s